07-04-11

Arbi Zarmaev: Open Brief aan kamerlid Landuyt

renaat.jpg

Brussel, 7 april 2011

Geachte Heer Landuyt,

Zoals u inmiddels zal weten, moet Arbi Zarmaev, de Tsjetjeense politieke vluchteling die nu reeds bijna 10 dagen in een isoleercel van de Brugse gevangenis is opgesloten, dringend gehospitaliseerd en medisch behandeld worden. De man weegt nog maar 50 kg, kreeg bijkomende gezondheidsproblemen doordat hij in een isoleercel van de gevangenis van Hasselt gedurende 4 dagen geen water kreeg en heeft zware verwondingen aan de polsen. De verwondingen aan de polsen die het gevolg zijn van de handboeien waarmee zijn handen dagenlang op zijn rug werden gebonden, gaan bijna tot op het bot en de wonden zijn ernstig ontstoken. Chirurgisch hechten van de wonden zou onmogelijk zijn. Vandaar dat men er wat spannendrap overgekleefd heeft. 
De man leidt ondraaglijke pijnen. Gisteren zag zijn vrouw die enkel door het raampje van de bijna duistere isoleercel van 2 x 3 meter mocht kijken, dat hij bewegingloos en omgeven door medicatie of verpakkingen van medicatie, op de grond lag. Er was ook een 'wit poeder' te zien. Dat zorgde voor een ware paniekuitbarsting bij de familie die geen bezoekrecht meer heeft en hem zelfs telefonisch niet kan spreken.

Door het feit dat u van Brugge bent, een advocaat bent, goed op de hoogte bent van het gevangeniswezen en u als kamerlid ook nog lid bent van de Commissie voor de Justitie, kan u het leven van deze politieke gevangene redden.

Mag ik erop rekenen dat u de nodige stappen onderneemt terzake ? 

Pax Christi, Amnesty International en europarlementslid Bart Staes zijn op de hoogte van deze zaak alhoewel zij zich vooral fixeren op de door minister De Clerck getekende uitlevering van Arbi Zarmaev aan Rusland, zonder rekening te houden met zijn kritieke toestand.

http://www.facebook.com/renaat.landuyt?sk=wall&v=wall...

Commentaren

Zoals gezegd, verscheen Arbi Zarmaev na 21 maanden (terwijl hij na 6 maanden had moeten vrijgelaten worden) vandaag voor de Raadkamer.

De rol van justitieminister De Clerck (CD&V, vlaamse christen-democraten) die Arbi Zarmaev ten allen koste aan Rusland wilde uitleveren en daarvoor contact opnam met de Russische ambassade, was onaanvaardbaar.

De minister die door het uitblijven van een nieuwe regering, wettelijk gezien eigenlijk geen minister meer is, schond niet alleen het principe van de scheiding der machten.
Arbi Zarmaev werd tijdens zijn éénzame opsluiting in de gevangenis van Hasselt immmers gedurende 4 dagen zonder water en eten gelaten, wat voor ernstige uitdrogingsverschijnselen zorgde en zijn wankele gezondheid nog eens extra schaadde. Hij kreeg ook een neuropleticum (Clopixol) te slikken.
De familie schreef een aantal keren per aangetekende brief naar De Clerck zonder een antwoord te mogen ontvangen.

Toen Arbi Zarmaev zo'n 3 weken geleden naar de gevangenis van Brugge werd getransfereerd, werd hij in een duister hondenhok van 2 x 3 meter opgesloten, met dit verschil dat honden in een hondenasiel het een stuk beter hebben omdat zij voldoende licht en lucht hebben en geen folterpraktijken moeten ondergaan.
Arbi Zarmaev die volledig lichamelijk uitgeput was, werd iedere nacht, om de 15 minuten, met veel lawaai en fel licht wakker gemaakt. Hij kreeg opnieuw een neurolepticum te slikken dat ondermeer bedoeld was om hem 'socialer te maken'.

Een paar dagen voor zijn zaak opnieuw voor de Raad van State kwam (zo'n 10 dagen geleden) waarbij de door De Clerck gevraagde uitlevering aan Rusland werd bevestigd, werd Arbi Zarmaev totaal van de buitenwereld afgesloten. De gevangenisdirectie herhaalde steeds dat hij 'overstaanbare woorden mompelde' (in het tsjetjeens en dus onverstaanbaar voor vlamingen), 'zelf geen enkel contact meer wilde' en 'geen gevangenisrapportbriefjes wilde tekenen' Zij beweerde dat hij daardoor niet kon corresponderen, niet kon telefoneren, geen televisie kon zien, niet op de buitenkoer kon en geen contact met medegevangenen kon hebben. Volgens de gevangenisdirectie diende men de 'beslissing van Arbi te respecteren'.

Arbi's familie was wanhopig omdat ze hem niet meer kon ontmoeten en vreesde dat dat hij in de gevangenis zou overlijden. Haar bezoeken aan de gevangenis, aan het kabinet van minister de Clerck en het bureau van het Directoriaat-generaal van het Gevangeniswezen (Hans Meurissen) haalden niets uit. De onthaaldienst van het ministerie van justitie nam telefonisch contact op met het secretariaat van Hans Meurisssen en zei dat men een afspraak kon maken. Op het secretriaat-generaal , Waterloolaan 76 te Brussel, aangekomen haalde de secretaresse de schouders op en zei dat men 'maar moest mailen of telefoneren', wat men reeds zonder resultaat gedaan had.
De gevangenisdirectie van Brugge liet met geveinsde vriendelijkheid weten dat men 'Arbi's wil tot volledige afzondering wilde respecteren'.

Gisteren ontving Arbi's familie een kopie voor een verzoek tot vrijlating van haar advocaat.
En vandaag kwam de zaak dus voor de Raadkamer.

De familie kon Arbi vandaag even zien en spreken. Zijn diepe wonden aan enkels en polsen tengevolge van de langdurige keteningen, blijken verre van genezen te zijn. Een chirurgisch ingrijpen was op niet mogelijk omdat de wonden niet alleen bijna tot op het bot gingen maar ook ernstig ontstoken waren.
Arbi vroeg zijn familie waarom men hem al 10 dagen lang niet meer bezocht had. Hij was niettegenstaande zijn uitputting, de folterpraktijken, de éénzame afzondering en de neuroleptica, goed bij zinnen en wist precies waarover het ging. Er is dus geen reden om hem in een gesloten afdeling van een psychiatrishe inrichting te Brugge op te sluiten, zoals de gevangenisdirectie van Brugge voorstelde.

Gepost door: Jan Boeykens | 15-04-11

De commentaren zijn gesloten.